voor wie

Zeg Ja, tegen jou pijn, van Wond naar Verwondering.

Van jong 4+ tot ouder wordend mens 103 jaar.

Rouw is Auw. Verlies hoort bij het leven, maar hoe ga je ermee om? Wat doe jij wel of niet? Verlies is een intense persoonlijke ervaring. Geen verlies is gelijk en brengt zijn eigen problemen met zich mee. We hebben het er liever niet over! Toch is het keihard werken! Rouw is altijd uniek!

Ik heb lang nagedacht over de woorden rouw en verliesverwerking. Voor mij zouden de woorden anders om beter voelen. Ik verlies eerst voor ik rouw ervaar. Of te wel ik val en voel pijn, dus Auw. Ik kies bewust voor het woord alleen verliesverwerking, want, ik hoor, lees en ervaar dat rouw al snel verbonden wordt met overlijden. Voor mij houd verlies veel meer in, zoals; verlies van je ‘veilige’ kindertijd door een zieke ouder, moeten verhuizen, verlies van je gezondheid, moeten stoppen met werken, verlies van sociale contacten, verlies van familie/ vrienden die je niet begrijpen tijdens jouw verliesverwerking, verlies van ‘normaal’ mee draaien in de maatschappij… Maar wat is nou normaal wanneer je een verlies mee maakt? Hoe normaal is het om er over te delen, je emoties te laten zien in alles, op elke plek? Maar is dat dan wel veilig en het juiste decor?  En hoe zit het met Vertrouwen? Over-Leven is wat menig mens goed kan en doet, vaak onbewust. Maar wat is Leven en hoe pak je je eigen levensdraad op? Mag jij verlies verwerken op jouw eigen tijd, tempo en manier? De wond kan ‘gezond’ genezen, de littekens blijven een leven lang.

Er zijn vele boeken, artikels etc. geschreven over Rouw en verliesverwerking, zoals het in de volksmond heet. En tegenwoordig is het een kwestie van google maar…Toch is de grootste kunst, contact te maken met jouw verlies, jou pijn en alles wat voor jou daar in geld! Er is Moed voor nodig om dit verlies bewust te door leven en te verwerken. Het proces te omarmen, om uiteindelijk jouw leven te omarmen! En misschien ooit te ervaren wat een rijk mens je bent met zo’n levenservaring!